Ποδόσφαιρο

Igor Belanov – Ο πιο γρήγορος ποδοσφαιριστής για τον καιρό του

Ιγκορ Μπελάνοφ, η αριστερή σαΐτα της Ντιναμό Κιέβου

Ο τελευταίος νικητής της Χρυσής Μπάλας της ΦΙΦΑ που έπαιζε εκτός τον πέντε κορυφαίων ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων; Το όνομά του είναι Igor Belanov.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διηγηθούμε αυτήν την ιστορία. Θα μπορούσε να είναι η 18η Μαρτίου 1987, σε εκείνη την δροσερή νύχτα στο Κίεβο, όταν η μπάλα χτύπησε το δοκάρι τόσο δυνατά που ακούστηκε παρά τις ιαχές 90.000 ατόμων στης κερκίδες.

Ή τρεις μήνες νωρίτερα, στις 30 Δεκεμβρίου, όταν εμφανίστηκε η περίφημη πρώτη σελίδα του France Football , δημοφιλή ακόμη και σήμερα σε όλη την πρώην Σοβιετική Ένωση, τη Γαλλία και την Ευρώπη.

igor belanov χρυσή μπάλα

Ένα τεύχος του ποδοσφαιρικού περιοδικού στην Γαλλίας κοστίζει 11.50 φράγκα, και το σχέδιο στο εξώφυλλο ήταν παράξενο. Ένας τύπος έβγαινε από μια επιχρυσωμένη σφαίρα, σπάζοντας το κέλυφος της, με το ενδιαφέρον να είναι ότι το κεφάλι του έβγαινε από το δέρμα ενός λύκου.

Και τα δύο γεγονότα μπορεί να αποτέλεσαν την αρχή της διήγησης της ιστορίας για τον Igor Belanov. Και επειδή πολλοί που διαβάζουν αυτές τις γραμμές δεν είχαν γεννηθεί ή δεν είχαν παρακολουθήσει τότε ζωντανά τα γεγονότα, νιώθουμε υποχρεωμένοι να αναφέρουμε την ιστορία αυτού του μεγάλου ποδοσφαιριστή.

1986 Χρυσή Μπάλα Ιγκόρ Μπελάνοβ / Δυναμό Κιέβου /

Πριν από 33 χρόνια ο Igor Belanov, ο Ουκρανός που ονομάζεται επίσης Ρωσικός Πύραυλος, κέρδισε τη χρυσή μπάλα ως παίκτης ο οποίος δεν αγωνιζόταν σε κάποιο από τα πέντε κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Για να είμαι ειλικρινής μπορώ να πω ότι ο Belanov ήταν τυχερός. Το 1986 ήταν έτος Παγκοσμίου Κυπέλλου, και φυσικά υπήρχαν πολλοί μεγάλοι ποδοσφαιριστές με μεγαλύτερο τον Ντιέγκο Μαραντόνα ο οποίος όμως ήταν Αργεντινής, ενώ την “Χρυσή μπάλα” την κέρδισαν Ευρωπαίοι. Ο κανονισμός της Χρυσής Μπάλας δεν επέτρεπε την συμμετοχή μη Ευρωπαίων στην ψηφοφορία.

“Θυμάμαι καλά τι έγραφαν οι εφημερίδες στην Ευρώπη τότε”, λέει ο Belanov, “ότι ήμουν ο καλύτερος παίκτης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 86 μετά το Maradona, γι ‘αυτό φυσικά με επέλεξαν να είμαι το νούμερο ένα στην Ευρώπη”.

Δεύτερος μετά τον Μπελάνοβ είναι είναι ο Γκάρυ Λίνκερ, με τρίτο τον Emilio Butrageno.

Δύο χρόνια πριν την πρώτη σελίδα στο France Football ο νεαρός Ιγκόρ εμφανίζεται στο στρατόπεδο της Ντιναμό Κίεβου, όπου διεθνείς δεν είναι μόνο οι τραυματίες. Το 1984 η Δυναμό Κιέβου έχει 10 παίκτες στην εθνική ΕΣΣΔ, όταν εμφανίζετε ο 24χρονος Μπελάνοβ με τα λίγο στραβά πόδια και το περίεργο χτένισμα προέρχεται από την Οδησσό ψάχνοντας την δική του θέση στον ήλιο.

Στην ομάδα τότε έπαιζαν μόνο σούπερ ποδοσφαιριστές, ο ανταγωνισμός ήταν τεράστιος και αν και ήρθε ως κορυφαίος γκολτζής στο πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης ως επιθετικός της Τσερνομόρετς Οδησσού, το να παίξεις στην πρώτη ομάδα της Δυναμό Κιέβου ήταν τεράστια πρόκληση.

Παιχνίδια για την εθνική ΕΣΣΔ

Ο Edward Malafeev τον καλεί στην εθνική ομάδα για πρώτη φορά, όπου μπαίνει ως αλλαγή στο ματς εναντίον της Ελβετίας και στη συνέχεια παίζει στο διάσημο παιχνίδι με τη Δανία στην Κοπεγχάγη, το οποίο έγινε συμβολικό για το υπερβολικά επιθετικό ποδόσφαιρο και από τις δύο πλευρές. Όμως η ΕΣΣΔ χάνει εκείνο τον αγώνα 2:4 και ο Μαλαφέεφ δεν τον ξανακαλεί στην εντεκάδα.

igor belanov ussr

Ο Belanov όμως δεν το βάζει κάτω, ο χαρακτήρας του δεν του το επιτρέπει. Έχοντας συνηθίσει να είναι δουλευταράς και εργαζόμενος ως εργάτης σε εργοστάσιο πριν γίνει επαγγελματίας παίκτης στην Οδησσό, δεν το βάζει κάτω. Γερός ως ταύρος, αν και δεν του φαίνεται. Και γρήγορος σαν αστραπή. Το παρατσούκλι “ρωσικός πύραυλος” του το κολλάει ο ποδοσφαιρικός τύπος στην Ευρώπη μετά την φανταστική χρονιά της Δυναμό Κιέβου το 1986 στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, η οποία τελειώνει με την συντριβή της Ατλέτικο Μαδρίτης στον τελικό με 3-0. Ο Μπελάνοφ παίζει στην κορυφή της επίθεσης, αν και σκοράρουν οι Ζαβάροβ, Μπλαχίν και Γεφτουσένκο.

Μουντιάλ Μεξικού 1986

Και ο Lobanovsky, ήδη προπονητής και στην εθνική ομάδα, τον καλεί για το Μουντιάλ. Το υπόλοιπο είναι ιστορία. Υποθέτοντας ότι ο κόσμος θαύμαζε να σχολιάζει τα ημιτελικά όπου συναντήθηκαν το Βέλγιο με την ΕΣΣΔ σε εκείνο το αλησμόνητο 4: 3 χαρακτηρίζοντας το ως το Νο 1 αγώνα εκείνου του Παγκοσμίου Κυπέλλου και σε αυτόν τον αγώνα ο Ιγκόρ Μπελαβόφ σκόραρε τρία γκολ, καταλαβαίνουμε γιατί έμεινε στην ιστορία ως “ο δεύτερος καλύτερος ποδοσφαιριστής” μετά τον Μαραντόνα.

Στο Μουντιάλ του Μεξικού το 1986 συμμετείχαν τεράστιοι ποδοσφαιριστές όπως: Zico, Laudrup, Socrates, Rummenigge, Platini, Hugo Sanchez … όμως η ταχύτητα και το ισχυρό σουτ του Μπελάνοφ δημιουργούσαν την εντύπωση.

“Ήμουν ο ταχύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο εκείνη την εποχή”, και το ήξερα – λέει ο Ίγκορ σε μια συνέντευξη. “Στο Κίεβο οι συμπαίκτες μου αστειευόντουσαν ότι όταν έκανα σπριντ και ήμουν κοντά στον διαιτητή, εκείνος κρυολογούσε.”